წვეთოვანი ინფუზია მოწამვლისას: როდის შეიძლება სახლში მკურნალობა და როდის

მთავარი საფრთხე ტოქსინი კი არა, დეჰიდრატაციაა

საკვებით მოწამვლისა და ნაწლავური ინფექციის დროს ორგანიზმი სითხეს ერთდროულად რამდენიმე გზით კარგავს: ღებინება, დიარეა, ტემპერატურა. წყალთან ერთად გამოდის ნატრიუმი, კალიუმი და ქლორიდები — ელექტროლიტები, რომლებზეც არის დამოკიდებული გულის, კუნთებისა და ნერვული სისტემის მუშაობა.

სწორედ დეჰიდრატაცია და არა თავად „ტოქსინი" ხდის მდგომარეობას მძიმეს. მოჯადოებული წრე ყველასთვის ნაცნობია, ვისაც ეს გამოუვლია: დალევა საჭიროა, მაგრამ ყოველი ყლუპი ღებინებას იწვევს — და დანაკარგი მხოლოდ იზრდება.

როგორ მივხვდეთ, რომ დეჰიდრატაცია უკვე დაიწყო

პირის სიმშრალე, ენა „ქაღალდივით", ყლაპვა გიჭირთ.
შარდი შესამჩნევად ნაკლებია და მუქი ფერისაა.
თავბრუსხვევა ადგომისას, სისუსტე, თვალწინ „ბუზები".
პულსი გახშირდა, წნევა დაეცა.
კანი მოჭიმვის შემდეგ ნელა სწორდება.
ბავშვებთან — ტირილი ცრემლების გარეშე, ჩავარდნილი ყიფლიბანდი, დუნეობა.

თუ სიიდან ორ-სამ პუნქტს იცნობთ, პატარ-პატარა ყლუპებით დალევა სიტუაციას ვეღარ გამოასწორებს.

რას აკეთებს ინფუზია

ინტრავენური გზა მთავარ პრობლემას წყვეტს: სითხე კუჭის გვერდის ავლით ხვდება ორგანიზმში, ამიტომ ღებინება მკურნალობას აღარ უშლის ხელს. შემადგენლობაში ჩვეულებრივ შედის:

მარილიანი ხსნარები — აღადგენს სითხის მოცულობასა და ელექტროლიტებს.
გულისრევის საწინააღმდეგო პრეპარატი — ხსნის გულისრევას, რის შემდეგაც დამოუკიდებლად დალევა ხდება შესაძლებელი.
სორბენტები და ლორწოვანის დამცავი საშუალებები — ჩვენებისამებრ.
სპაზმოლიზური საშუალება — თუ მუცლის ტკივილი გაწუხებთ.

შვება ჩვეულებრივ პროცედურის დროსვე დგება: ქრება სისუსტე, წყდება თავბრუსხვევა, ბრუნდება დალევის შესაძლებლობა.

მნიშვნელოვანია: ინფუზია ინფექციის მიზეზს არ მკურნალობს — ის ხსნის მთავარ საფრთხეს, დეჰიდრატაციას, და ორგანიზმს საშუალებას აძლევს თავად გაართვას თავი. ანტიბიოტიკები საკვებით მოწამვლისას უმეტეს შემთხვევაში საჭირო არ არის და მხოლოდ კონკრეტული ჩვენებით ინიშნება.

როდის არის საჭირო საავადმყოფო და არა ინფუზია სახლში

ნუ გადადებთ სასწრაფოს (112) გამოძახებას, თუ სახეზეა თუნდაც ერთი ნიშანი:

სისხლი განავალში ან ღებინებაში, შავი, ფისისებრი განავალი;
ტემპერატურა 39 °C-ზე მაღლა, რომელიც არ ქვეითდება;
ძლიერი, გაუთავებელი ტკივილი მუცელში, განსაკუთრებით ერთ წერტილში;
ცნობიერების დაბინდვა, კრუნჩხვები, გულის წასვლა;
შარდის სრული არარსებობა 8–12 საათზე მეტი ხნის განმავლობაში;
ღებინება დღეზე მეტ ხანს გაუმჯობესების გარეშე;
ეჭვი სოკოთი, ქიმიური ნივთიერებით ან მედიკამენტით მოწამვლაზე;
დაზარალებული არის 3 წლამდე ბავშვი, ორსული ან ხანდაზმული ქრონიკული დაავადებებით.

ასეთ შემთხვევებში საჭიროა ანალიზები, დაკვირვება და შესაძლოა სტაციონარული მკურნალობა. პატიოსანი ექიმი ასეთ ვითარებაში სახლში ინფუზიას არ დადგამს — საავადმყოფოში გაგზავნით.

რა ვქნათ ექიმის მოსვლამდე

დალიეთ ცოტ-ცოტა, მაგრამ ხშირად: რეჰიდრატაციის ხსნარის 1–2 სუფრის კოვზი ყოველ 10–15 წუთში.
ნუ შეჭამთ ძალით; პირველ საათებში საკმარისია წყალი და მარილიანი ხსნარი.
ნუ მიიღებთ დიარეის შემაჩერებელ საშუალებებს ექიმის დანიშნულების გარეშე — ინფექციის დროს ისინი აყოვნებენ გამომწვევს ნაწლავში.
ნუ ეცდებით კუჭის „გამორეცხვას" ან ღებინების გამოწვევას, თუ ჭამიდან რამდენიმე საათი გავიდა.
შეინახეთ საკვები, რომელზეც ეჭვი გაქვთ — ის მიზეზის დადგენაში გამოგადგებათ.

როგორ გამოიძახოთ

მომწერეთ WhatsApp-ზე ან დამირეკეთ და აღწერეთ ვითარება: როდის დაიწყო, რამდენჯერ იყო ღებინება ან დიარეა, არის თუ არა ტემპერატურა, რა მიირთვით. სიმპტომებით შევაფასებ, საკმარისია თუ არა ინფუზია სახლში, თუ მაშინვე საავადმყოფოა საჭირო, და ჩამოვალ სტერილური ერთჯერადი აღჭურვილობით. ვარ ექიმი სასწრაფო დახმარებაში 10 წელზე მეტი გამოცდილებით — ასეთ მდგომარეობებს რეგულარულად ვხვდები.